Braterstwo‎ > ‎Tematy formacji‎ > ‎

Ewangelizować razem, we wspólnocie Kościoła

Przypomnijmy sobie postanowienia z ostatniego spotkania.
Jak udało się nam je wypełnić? Podzielmy się tym, co było dobrego. Czy umieliśmy okazać prawdziwą przyjaźń? 

I Widzieć 
Największe owoce ma ewangelizacja nie tyle przez słowa, co poprzez własne świadectwo oraz bezinteresowną przyjaźń, dobro. Z tym się chyba wszyscy zgodzimy. Jest to jednak bardzo trudne w praktyce. Chcąc świadczyć wychodzą na wierzch nasze słabości, wady i grzechy, chcąc mówić i czynić dobro często nie wiemy jak, brak nam słów i pomysłów, chcąc żyć w miłości braterskiej górę bierze lenistwo, egoizm, niecierpliwość, osobiste uprzedzenia, itp. 
Z jednej strony wiemy jak ważna jest ewangelizacja, nie ma chrześcijanina bez obowiązku ewangelizowania, a z drugiej strony widzimy jak to jest trudne. Porozmawiajmy jak sobie radzić. 
Co sprawia, że mamy więcej chęci do ewangelizowania ? 
Czy są jakieś sposoby by było nam łatwiej wypełnić to zadanie ?
Jakimi metodami możemy jeszcze ewangelizować ?

II Osądzić 
Posłuchajmy jakie rady daje Pan Jezus, gdy wysyła swych uczniów, aby głosili Ewangelię. Przeczytajmy fragment Ewangelii. 
Łk 10,1-12.17-20 

Wyjaśnijmy sobie niejasności i wątpliwości. 
Wypunktujmy rady jakie daje Pan Jezus. Zwróćmy uwagę na następujące:
  • Jezus wysyła po dwu; głosić Ewangelię trzeba razem, a nie samotnie. Jak ogromnie ważne jest wsparcie wspólnoty. Musimy pamiętać, że mamy ewangelizować w Braterstwie i w Kościele (tzn. razem i w jedności z kapłanami)
  • Jezus dawał konkretne wskazania. Dziś Kościół także daje konkretne wskazówki. Należy znać aktualne wskazania Kościoła. [Encyklika Redemptoris Missio Ojca świętego Jana Pawła II o stałej aktualności posłania misyjnego; Adhortacja Apostolska Evangelii Nuntiandi Pawła VI o Ewangelizacji w świecie współczesnym; List Apostolski w formie motu proprio UBICUMQUE ET SEMPER Papieża Benedykta XVI powołujący do życia Papieską Radę ds. Krzewienia Nowej Ewangelizacji; Przemówienie prefekta Kongregacji Nauki Wiary do katechetów i nauczycieli religii; LINEAMENTA – Nowa Ewangelizacja dla przekazu wiary chrześcijańskiej; http://nowaewangelizacja.org]
  • Jezus słuchał jak uczniowie opowiadali mu o swych dokonaniach. Opowiadajmy w grupie Braterstwa o naszych doświadczeniach, pracach i kontaktach z innymi, a by się wzajemnie umacniać w dobrym 

III Działać 
Niech nasze postanowienia dotyczą wspólnej ewangelizacji (dawania świadectwa), np.: 
  • zaproszę kogoś, byśmy razem (nie sam, ale przynajmniej we dwu) poszli do kogoś, kto jest daleko od Jezusa i razem dawali świadectwo wiary; 
  • opowiemy na spotkaniu o naszych doświadczeniach z ewangelizacją; 
  • podejmiemy jako grupa we współpracy z księdzem jakieś konkretne działo ewangelizacyjne w parafii czy w środowisku, czy też damy wspólne świadectwo wierze (np. przez poprowadzenie nabożeństwa, zorganizowanie pielgrzymki czy spotkań, przez publiczne wyznanie wiary, itp.
  • zapoznam się ze wskazaniami, które daje Kościół na temat ewangelizacji, przeczytam i omówię na następnym spotkaniu takie dokumenty jak np. 
  • jako cała grupa podejmie działania na rzecz konkretnej osoby czy sytuacji, by kogoś zbliżyć do Boga, by ktoś podjął dobrą decyzję, by zmienić atmosferę na bardziej ‘bożą’ a jakimś środowisku, (Musi to być konkretna sytuacja o której wiemy, np. pomoc w wyrwaniu kogoś z nałogu, czy wytrwanie w wierności przysiędze małżeńskiej, czy nawrócenie i przystąpienie do spowiedzi, itp) Każdy podejmie jakieś dzieło w tej sprawie czy to będzie konkretne działaniem czy słowa, czy też zorganizowanie wspólnych modlitw w tej intencji. Wszyscy będziemy zaangażowani w tą sprawę i na bieżąco będziemy się informować o postępach. 

Spotkanie 6. Ewangelizować razem, we wspólnocie Kościoła 
Następnie wyznaczył Pan jeszcze innych siedemdziesięciu dwóch i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. 
Powiedział też do nich: żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie, oto was posyłam jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie. Gdy do jakiego domu wejdziecie, najpierw mówcie: Pokój temu domowi! Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co mają: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiego miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: Przybliżyło się do was królestwo Boże. Lecz jeśli do jakiego miasta wejdziecie, a nie przyjmą was, wyjdźcie na jego ulice i powiedzcie: Nawet proch, który z waszego miasta przylgnął nam do nóg, strząsamy wam. Wszakże to wiedzcie, że bliskie jest królestwo Boże. Powiadam wam: Sodomie lżej będzie w ów dzień niż temu miastu. (…) 
Wróciło siedemdziesięciu dwóch z radością mówiąc: Panie, przez wzgląd na Twoje imię, nawet złe duchy nam się poddają. Wtedy rzekł do nich: Widziałem szatana, spadającego z nieba jak błyskawica. Oto dałem wam władzę stąpania po wężach i skorpionach, i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi. Jednak nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie.
(Łk 10,1-12.17-20)
Comments